Sunday, June 8, 2014

May Isang Bagay

May Isang Bagay
Copyright 2014 by Jay Calicdan

Para kay kuya Darwin at sa lahat ng mga bumubuo ng Team Wooh!!!

Anong ginagawa mo rito???...

PROLOGUE
Isa akong babae at ayoko nang sabihin pa rito ang pangalan ko. Pero kung itsura lang ang tatanungin mo, aba, sinuswerte ka kung mahilig ka sa maganda kasi 'yan ako. At baka masabi mo pa ang salitang 'perfect' kapag nakita mo ako sa personal. Hindi naman sa nagyayabang pero maganda talaga ako. Hindi mo maitatanggi yun kahit sabihin ko pang pangit ako pero hindi. Ako rin pala ang tipo ng babae na pinagpapantasyahan ng mga kalalakihan... at katibuan, na hanggang doon na lang. Oo, bawal po akong hawakan. Yung ganda ko kasi, psychological, at hinding-hindi mo makakalimutan kahit kailan.

Ako ang tipo ng babae na pinapangarap ng mga kalalakihan. Maganda, sexy, mabait, at mapagmahal. May katamtamang kulay at kinis ng buong katawan at talaga namang kasabik-sabik pagdating sa kama. Dapat ko nga palang sabihin na mayroon din akong malaki at sumasabog na kinabukasan na pinapangarap makuha ng lahat. Maaari kong ipang-self defence ito, just in case lang, pero hindi ito nangangahulugang ipapagamit ko na ito kahit kanino. Doon sila nagkakamali. Kung gusto nila, malaya silang gawin iyon sa ibang babae na hindi sa akin. At higit sa lahat, huwag na huwag mong tatangkahing isipin na kaladkarin akong babae, o pokpok/puta o ano mang katulad dahil hindi ako ganoon. Pasensya na kung ganito ako makapagsalita dahil nagsasabi lang ako ng totoo at kung alin ang dapat.

Wala akong boyfriend since birth pero kaliwa't kanan ang mga maginoong manliligaw na pare-pareho kong hindi sinasagot. Bata pa ako para pasukin ang mundo ng pakikipagrelasyon dahil nag-aaral pa ako at ito ang binibigyan ko ng halaga alang-alang sa naghihirap kong mga magulang. Makapaghihintay ang pag-ibig na yan kaya hindi ko kailangang magmadali dahil lalapit naman ang mga lalaki kung gusto ko nang makipagrelasyon. Ang pinproblema ko lang, baka mahirapan akong mamili!

Ako lang ang nag-iisang anak na babae ng magulang ko na nasa abroad ngayon. At dahil one and only little girl, binigyan din nila ako ng kapatid na lalaki na... ayun, nasa Manila at nag-aaral pa ng high school. Lahat ng gusto naming mga luho, nabibigay nila pero hindi kami umaabuso, di tulad ng ibang kabataan ngayon, dahil mabait kaming mga anak. Sa kabila nito, hindi kami sakit sa ulo ng aming mga magulang.

Babae ako, pero hindi ibig sabihin noon ay hindi ko na kaya ang mga paborito kong sports na panglalaki lang. Basket ball, foot ball, boxing... lahat yan pasado sa panlasa ko. Lalo na kapag may mga sapakan, paborito ko ang mga nagrarambulan, at nagkakasakitan, na siyang nagpapaalala sa akin na ganito kaganda ang buhay sa mundong ibabaw. Kailangang lumaban sa mga naghahamon sa buhay. Di ako katulad ni Karen Horney na naniniwalang delikado na ang mundo sa panahon ngayon. Ito ang kamalayan, at hindi mawawala ang mga nabanggit.

Awat na. Ayoko nang magsulat. Pero may isang bagay lang akong sasabihin sa iyo na hindi mo pagsisisihan kahit kailan: "Kung ako ang pipiliin mo, we will live happily ever after!"

- - - - -

Mula sa lamesa ay binagsak niya rito ang isang piraso ng papel matapos basahin saka sumandal sa ipinagsalubong na kamay sa inuupuang mono block sa gitna ng magulo at maingay na klase.

"Walang kuwenta! Kilala ko kung sino ang sira ulo't mapiling na nag-sulat niyan!" nagbungtong hininga siya saka nagpatuloy, "Hindi mangyayari yan! Hindi naman siya maganda eh! Ahahaha!!!"

Nakatingin lang ang isa sa mga kaklase niya, "Libre ang mangarap!"

"Pero huwag sanang umabuso kung imposible! Posible pa bang madagdagan ang ganda niya kung maganda talaga siya? Shame on her, pre!" tatawa nang malakas, "Kaya dumadami yung mga talamak sa mundo, bakit hindi pa sila mawala?!" ibinaba niya ang ulo sa ibabaw ng ipinagsalubong na kamay sa ibabaw ng lamesa.

"Malapit sa'yo ang karma, men. The more you hate, the more you love. Baka maging kayo niyan pagdating ng panahon!"

"... when love and hate collide..." kanta pa ng isa.

Tatawa ang lahat ng mga kaibigang nakalibot sa kanya.

"Shut up! No girls allowed muna mga brad. Responsibilidad ko pa ang pamilya ko dahil ako ang inaaasahan nila. Isa pa, babae ang lalapit sa akin kasi guwapo ako. Guwapo naman ako kaya wala akong dapat ipag-alala dahil hindi ako mauubusan ng babae!"

Tumango na lang ang lahat. Hindi naman maitatanggi sa itsura niya.

"Paano kung siya ang napunta sa'yo?" tanong ng isa.

"O kaya naman, pangit ang natira sa'yo?"

Sasabog ang tawanan.

"Shut up. I need to rest. May trabaho pa ako mamayang gabi so good night to all of you bastards..."

Tuloy-tuloy lang ang ingay sa buong klase. Siya ang class president kaya nasusunod ang lahat ng sabihin niya pero hindi siya sinunod ng lahat. Hindi siya makatulog, wala siyang lakas para mag-suway.

"HUWAG KAYONG MAINGAY!!!" pagbubulyaw niya matapos tumayo sa gitna ng klase. Natahimik ang lahat saka siya napaupo. "Huwag kayong maingay... please..."

"Hoy!"

"Kailangan kong matulog..."

"HOY!!!"

"ANO YON???!!!" ibinuklat niya ang kanyang mga mata saka niya nakita ang galit na galit na mukha ng kanyang nanay. Galit na galit sa naistorbong si Darwin.

No comments:

Post a Comment

Thank you for reading!
Hope to hear from you. Don't forget to share!
Follow us on FeedBurner
Like Jay's Quirky World on Facebook! Thank you! ^_^