Tuesday, June 16, 2015

Nalilito Chapter 05

"MASAYA AKONG NAKASAMA KITA RITO," malambing ang boses niya habang nakatitig sa akin.

Bahagya akong napatango.

"Bakit mo ako dinala dito?" tanong ko kay Rodel.

Matagal bago siya nakapagsalita. "Gusto kitang... makasama. Masama ba?" tumingin siya sa akin saka muling yumuko.

Katahimikan.

"Uminom tayo ng wine!" paanyaya ni Rodel nang maramdamang may namumuong tensyon sa pagitan naming dalawa.

Hawak ko na ang dalawang balsa para bumalik muli sa lupa nang napahinto ako sa pagbukas niya sa isang maliit na kahon sa gilid. Pagbukas, nakita ko rito ang isang bote ng wine at dalawang baso na nakaayos at magkatabi. Hindi na kailangan pang bumalik sa lupa.

"Ayos yan, ah?!"

Nagtawanan kaming dalawa. Binigyan niya ako at kumuha siya para sa sarili. Ninamnam namin ang iniinom na wine habang nakarelax sa bangka, sa gitna ng malamig na lawa.

"Siguro, dinala mo na dito ang syota mo, tama?" tanong ko.

Natawa siya saka lumungon sa akin. "Hindi pa. At wala pa kahit isa."

Natahimik ako. Ano kaya ang ibig niyang sabihin?

"Kapag madadala ako ng ibang tao rito, gusto ko, siya na ang taong nararapat para sa akin. Ang isang tao na hinintay ko ng matagal na panahon, na siyang makakasama ko sa panghabangbuhay."

Napa-'wow' ako sa narinig, at nasaktan nang kaunti. Ewan ko ba kung bakit. Ang maliwanag sa narinig ko ay hindi ako ang makakasama niya sa panghabangbuhay.

"Sabihin mo nga, may ibang tao ka pa bang dinala dito maliban sa akin?" tanong ko.

Nakayuko siya habang tinitignan ang hawak na baso nang muli siyang napangiti sa akin saka nanahimik. Hindi ko alam kung bakit ko itinanong sa kanya ang bagay na iyon.

"Oo, meron na," sagot ni Rodel. "At siya na ang masasabi kong 'right' na para sa akin," masaya niyang sagot, bakas sa mukha niya ang kasiyahan na noon ko lang nakita.

Masaya ako dahil, ang alam ko, ako pa lang ang ibang tao na una niyang dinala sa ganitong mala-paraisong lugar--ito ang inaasahan ko--pero mali pala. Oo, may gusto ako kay Rodel kaya ako umaaasa sa kanya pero nadismaya lang ako dahil may iba na pala siyang dinala rito maliban sa akin. At kung sino man ang dinala niya rito, malamang, ay napakasuwerte niya para kay Rodel. Sana ay masaya ang pagsasama nilang dalawa kung sino man siya.

"Sino siya?" tanong ko na may pagpapangap na masaya. Pinipilit kong itago ang dismaya.

Tawa lang ang isinagot niya. "Ikaw... Carl..."

Nahinto ako at muling inalala ang sinagot.

"Ikaw... Carl..."

Nabigla ako sa sinabi niya. Kumbaga sa tubig na napuno sa balde, pinigilan ko ring madala sa bugso ng aking nararamdaman para sa kanya. Pero hindi ako nagtagumpay sa pagsalo ng umaapaw kong damdamin.

"S-sigurado ka?"

"Oo, ikaw Carl! Ikaw pa lang ang una kong dinala rito!" saka siya tumawa. At dahil sa tuwa, napagtanto kong may gusto rin siya sa akin dahil dinala niya ako sa isang mala-paraisong lugar tulad nito. Sobra akong natuwa sa ginawa niya!

Tumatawa siya nang bigla akong gumapang sa kanyang harapan saka ko siya binigyan ng halik sa labi. Biglaan ang lahat na hindi ko inaaasahan. Hinalikan ko si Rodel ng buong puso at sobrang pusok.

Humiwalay ako sa pagkakahalik sa kanyang labi saka kami nag-ngitian. Alam kong nabigla ko siya sa ginawa ko noong una kaya naman, bigla din niya akong itinulak para mapahiga saka niya ako muling sinuguran ng mainit na halik sa labi.

Dahil sa bilis ng mga pangyayari, hindi ko na namalayan pa ang paghubad ni Rodel ng kanyang t-shirt at pantalon saka isinunod ang sa akin.

Naglaban muli ang aming mga labi at dila. Gumapang ang mga kamay ni Rodel sa iba't ibang bahagi ng aking katawan dahilan para makaramdam ako ng kakaibang kiliti hanggang sa ako'y kanyang mahubaran. Halos matulala ako nang masilayan naman ang buong ganda ng kanyang katawan nang makitang pantakip na lang sa pag-aari niya ang natirang suot habang nakabukol, na siya pa lalong nagpasabik sa akin na maangkin ang kanyang katawan.

Pumatong na si Rodel sa akin. Nadama ko ang pagdikit ng nagbubukol naming pag-aari nang ito'y pagtapatin niya saka idiniin. Pareho kaming nagkahipuan at nagkakapaan. At sa mga sandali ring iyon ay tuluyan na ngang pinakawalan ni Rodel ang pagkalalake nitong naghuhumindig sa laki at taba na halos hindi ko masukat, namumula ang makinis nitong ulo, naglalaway sa kasabikan, at talaga nga namang kasabik-sabik na halos hindi ko na mahintay. Handa na upang sakupin at pasukin ang aking puri.


(itutuloy...)

No comments:

Post a Comment

Thank you for reading!
Hope to hear from you. Don't forget to share!
Follow us on FeedBurner
Like Jay's Quirky World on Facebook! Thank you! ^_^