Friday, December 25, 2015

Maligaya Kami ng Past Ko

Hello mga kapwa-kamukha! Maligayang pasko po sa ating mga pagmumukha lalo na ang ating mga kapwa ka-bebe! I-push natin iyan! Hahaha!!!

- - - - -

December 24.

Gusto ko na siyang kalimutan. Gusto ko na ring kalimutan na nagkita kami noong unang simbang gabi noong nakaraang taon kasama ng bago niya. Ayoko na. Ayoko!

"Hey!"

... pero nagkamali ako...

Nabigla ako matapos tapikin ang kaliwa kong balikat paglabas ko ng simbahan. Katatapos lang noon ng misa bago sumapit ang pasko. Nakita ko si ex, nakangiti sa akin.

Buwisit... na nakakatuwa.

"Hi! Kumusta?"

Pilit na bumalik sa akin ang lahat ng aming nakaraan. Napakasaya, pero wala na ang mga iyon ngayon.

"Sinong kasama mo?" tanong niya.

"Ako lang," sagot ko.

"Ako din eh," dugtong niya.

Magalang na tawanan. Pero kung pipikit ang lahat ng tao sa buong mundo e magagawa naming magyakapan sa loob ng tatlong segundo saka babalik sa dati sakaling tapos na ang lahat. Oo, aaminin ko, na kahit ex ko na siya e mahal ko pa rin siya. I really miss her na kasi eh.

"Bakit, hindi mo kasama yung jowa mo?" tanong ko.

"Hindi siya Katoliko diba? E ikaw, same question?"

"Ayaw sumama sa akin ng syota ko."

Hindi ba't parang napaka-awkward na magtanong ng mga kasalukuyang kasintahan? Ex ko na siya e, at ex na rin niya ako. Sabagay, nag-uusap lang naman kami. Walang masama kasi may pinagsamahan naman kami.

"Bigla kitang na-miss..."

Katahimikan.

"Ako rin naman eh," sabi ko. "Hanggang ngayon."

"Teka, alas dose na ng hatinggabi. M-merry Christmas!" pagputol niya. Bahagya kong nakita ang pagkislap ng mata niya sa namuo't naggilid na luha. Agad kong inalok ang panyo ko na walang imik. Ginamit niya, saka ibinalik sa akin pero tinanggi ko.

"Bakit?"

"Gusto ko nang ibalik sa iyo," kako. "Gusto na kitang kalimutan. Nahihirapan ako eh."

"Ako rin."

Magkasama kaming naglakad. Dahan-dahan. Hindi namin alam kung saan kami pupunta at habang nasa gayon kaming lagay ay hindi ko maintindihan kung bakit pa kami magkasama ng mga oras na iyon.

Nakita ko sa kanyang mga kamay ang pagsara nito. Alam ko ang ibig sabihin noon: giniginaw siya.

Hinawakan ko ang kamay niya. Hindi siya bumitaw. Nadama ko ang lamig ng kanyang kamay gayon din ang init ng sa akin. Patuloy kaming naglakad hanggang sa makarating kami sa tunutuluyan nitong condo. Ang condo na ipinundar at ipinagkaloob ko sa kanya bago kami naghiwalay.

"Magkape ka muna," alok niya na tinanggap ko.

Tumuloy kami sa loob ng condo niya. Ganoon pa rin ang ayos ng lahat. Ang nag-iba nga lang e ang nakasabit na litrato ng jowa niya ngayon. Tanda ko, litrato namin ang nakalagay doon na siyang winasak ko bago kami naghiwalay. At dahil yari sa babasagin, nasugat ako at nagpeklat ito sa aking kamay na hindi ko na ipinaalam pa sa kanya.

Oo, medyo nakakaselos... ng kaunti lang naman!

Nagpatugtog siya ng musika sa home made radio station nito na iniregalo ko sa kanya. Doon muling tumugtog ang lahat ng musikang nagsilbi naming tanda at alaala. Doon niya ako iniwan saka nag-shower.

Dumaan pa ang ilang minuto bago ako nagpaalam nang lumabas siya sa kanyang kuwarto na naka-sando at short. She's so beautiful! Na-miss ko ang ganda niyang iyon pero kailangan ko nang umalis dahil medyo lumalamig na talaga ang gabi.

"Salamat!" sabi niya sa pagpuri ko. "Malamang, ganito din ang syota mo."

"Iba ka sa kanya."

"Dahil mahal mo pa rin ako?"

"Paano kung sabihin kong 'oo'... hanggang ngayon?"

At ayun, wala na. Mabilis ang mga pangyayari na hindi ko nalamayan. Masyado kaming sabik. Nagsalubong ang aming mga labi hanggang mapadpad kami sa dati kong kama. Pareho kaming biglang nag-init. Ang paborito kong kama noon na walang gustong ibang katabi kundi siya lang. Lagi itong maayos pero gumugulo ito sa tuwing kami ay nag-iinit at nag-uugnayan. Oo, malamig ng mga panahong ito pero maaari ba akong magpainit ng katawan kahit saglit lang? Wala namang hahadlang eh.

Akala ko, malungkot ako sa araw ng pasko pero nagkamali ako. Oo, muli akong lumigaya, pati ang past ko. Sana, ganito din sa susunod na taon. Maligayang pasko!

2 comments:

  1. Destiny always finds its way. Happy Holidays naman po :) Na enjoy ako sa post

    ReplyDelete
  2. Haha., sa iyo din Simon! Happy new year din po and welcome to my blog :D

    ReplyDelete

Thank you for reading!
Hope to hear from you. Don't forget to share!
Follow us on FeedBurner
Like Jay's Quirky World on Facebook! Thank you! ^_^