Saturday, April 30, 2016

Pabebe Wave

Stalker ako ng syota mo. At habang pinagmamasdan ko ang mga magaganda niyang litrato sa account niya, nakita ko sa isang album ang litrato ng paborito mong aso na nasa tabi ng computer monitor sa opisina niya.

Uploaded. 1 minute. May caption pa ng 'My One and Only Love.'

Online siya na sinundan mo naman ng like. Online ka di pala na siyang ikinagulat ko. Akala ko, mahuhuli mo ako pero naalala kong hindi ko pala kayo friend. Hindi mo ako makikitang online. Gusto ko nga sana pero binura mo naman ang request ko para sa iyo. Magkaklase tayo. Maganda naman ang pakikitungo natin sa isa't isa pero sa Facebook, hindi?!

Plastik ka pala, pre. Sayang. Hindi mo ba alam na muntik na akong maging bakla dahil sa kaguwapuhan at kamachohan mo? Nakita ko kasi ang cover mong naka-wild pose sa isang batuhan. Naisip ko, type na kita. Oo, aaminin ko. Pero mas type ko ang syota mo. Maganda eh. Aaminin kong nagseselos ako dahil perfect match kayong dalawa.

Pero, aware ka ba na naghihintay ako ng friend confirmation ng syota mo? Medyo nangangamba lang ako sa bagay na iyon at sa mga oras na ito, dahil bigla kang nag-comment. Sabi mo, bakit hindi ang litrato mo ang nakalagay sa tabi ng computer monitor niya? Ang sabi naman niya, mas love daw niya ang aso mo kaysa sa iyo.

Natawa ako sa sumunod mong sinabi dahil mas matigas ka pa kaysa sa masel mo. Doon ko nalamang pati aso mo, maliban sa mga lalakeng nakapaligid sa syota mo, pinagseselosan mo din pala.

Heto ang ikinatuwa ko: Hinamon ka niya na magbigay ng litrato mo mula sa pagmomodelo. Dapat, naka-pabebe wave!

Syempre, ayon sa sarili mong paninindigan, nakakabawas daw ito ng pagkalalake kapag ginawa mo iyon. Medyo nanghinayang ako sa sagot mong iyon dahil hindi ko makikita ang maganda mong katawan na pinapangarap kong makita muli. Ayos na din pala dahil baka hindi ko makayanan, at baka bumigay na nga ang pagkalalake ko dahil sa iyo.

Umabot ang inyong conversation ng hanggang 57 comments habang parami naman nang parami ang like ng litrato. Habang isa-isang binabasa, ako tuloy ang nahihiya para sa inyong dalawa dahil sa not-so-mature ninyong awayan. Di bale, basa-basa lang naman ang ginagawa ko hanggang sa nabigla ako sa sinabi mong gusto mo nang makipaghiwalay.

Aray.

Kilala kita, pre, may iisa kang salita at wala kang pinangsisisihan. Ma-pride ka eh.

At makalipas ang isang linggo, ako naman ang inaway mo dahil sa litrato kong nakapa-bebe wave na nakalagay sa tabi ng monitor ng syota mo.

Friday, April 29, 2016

Kapangalan

Kasalukuyan akong nag-eencode ng mga pangalan ng mga elementary student nang makita ko ang pangalan mo sa listahan. Kapangalan mo lang naman ito, at hindi naman talaga ikaw.

Matagal na kitang kinalimutan. At mabuti na din ang lagay ko mula sa masalimuot nating paghihiwalay na hindi ko matanggap. Pero sa mga sandaling iyon, bigla kitang naalala, at na-miss.

Kumusta ka na kaya ngayon? Malamang, masaya ka na sa kasalukuyan mong sinasamahan matapos mo akong iwanan para sa kanya. Aba, dapat lang naman. Dahil sa ating dalawa, ako lang ang may karapatang lumungkot habang nagsasama kayong dalawa sa kung nasaan man kayo ngayon. Inaamin ko na hanggang ngayon ay umaasa pa rin ako na magbabalik ka sa akin balang araw.

Kinopya ko ang pangalan ng estudyanteng kapangalan mo saka inencode sa Spreedsheet. Doon ko napagtanto na hindi ka na pala magbabalik pa sa akin kahit kailan.

Ngumiti ako. Pilit nga lang.

Monday, April 25, 2016

Ang Hapdi Mo ay ang Sarap Ko

First time nating dalawa at pumayag ka. Ayaw mo noon dahil natatakot ka pero bumigay ka din sa huli dahil sa mga masasarap kong salita. Mga salitang hindi mo na matiis para pakawalan ang matamis mong 'oo' na pumapayag ka sa gusto kong may mangyari sa ating dalawa.

Wala nang atrasan nang dumating ang oras na pinakahihintay ko. Tinanggap mo ang paghuhumindig kong pumasok sa makipot mong pagmamahal. Masarap pala ang unang sundot hanggang sa unang pagsagad. Ang pagsagad na nagdulot sa iyo ng hapdi subalit nagbibigay sa akin ng sarap, hanggang sa unang pagputok ng rurok ng tagumpay ko bilang isang lalake na pinaligaya't inakyat mo sa langit sa pamamagitan ng pakikipagtalik.

Saturday, April 23, 2016

Suso Mo, Inday

Suso Mo, Inday
by Bayani Gabriel

- - - - -

Matambok mong hugis,
Kaaya-ayang dulo.
Malambot mong laman,
Na kay sarap sipsipin.

Kinahuhumalingan ng mga bata,
Kahit kababaihan,
Lalo ng mga kalalakihan.

Oh suso mo, Inday.
Malaman, Masarap, Masustansiya.
Kailan ulit matitikman?

Humayo na rito at ipatikim,
Mga suso mo, Inday,
Na nahuhuli sa inyong palaisdaan.

Wednesday, April 20, 2016

Kasambahay

"Uy! Naku!" agad akong tumalikod. "P-pasensya ka na. H-hindi ko sinasadya."

"Ayos lang, Sir."

Napahinto ako pagsara ko ng pinto. Napansin kong wala na ang 'po' sa sinabi niya. Protocol iyon ng mga katulong dito sa bahay na dapat sundin. Hindi ko talaga sinasadyang makita siyang hubo't hubad sa shower room. Hindi ko naman kasi alam na naroon siya.

Pero sa loob ko lang, nanghinayang ako dahil hindi ko nakita ng buo. Sayang! Pero hindi ako nagpadala.

Dumiretso ako sa kusina para doon maghugas ng kamay, "May kasama ka pa ba dito sa bahay? Diba, bakasyon niyo ngayon?" tanong ko.

"Ako lang po ang mag-isa. Kaaalis pa lang po ng iba."

"Ganon ba..."

Pagkatapos kong maghugas ng kamay, muli akong napahinto nang makita ko siyang nakatayo sa pinto ng shower room at nakatingin sa akin. Hindi ako nakakilos.

"E kayo Sir, wala po ba kayong kasama?"

Hindi ako kaagad nakapagsalita. Medyo nakakabigla sa unang pagkakataon na makikita mo ang iyong kasambahay na nakabalot ng tuwalya ang katawan. Syempre, lalake din ako kaya hindi ko naiwasang pagmasdan ang malaki nitong hinaharap at matambok nitong likuran na natatanaw ko ng kaunti. Dagdag mo pa ang ganda niya at kinis.

Nakaramdam ako ng kaunting nerbyos at pagpapawis. Pagpapawis, na hindi gawa ng maalinsangang tanghali. Kakaiba eh. May kuryente't kiliti!

"A, ano... wala. Ako lang ang mag-isa," sagot ko.

Dahil sa panahong medyo maalinsangan, agad kong tinanggal ang suot na coat saka isinabit sa stand na nasa hagdan. Tatanggalin ko na sana ang mga butones ng polo ko pero may ibang kamay na ang gumagawa nito para sa akin na walang iba kundi ang kasambahay. Nakita kong unti-unti niyang tinatanggal ang polo ko hanggang makita niya ang katawan ko na gugustuhin ng sino mang makakakita.

Nagpantay ang mga mata namin nang isunod niya ang butones ng pantalon ko. At nang maibaba, marahan niya itong hinimas-himas hanggang sa maghumindig.

"Hanggang sa pagpapalit ng suot niyo, gusto ko kayong silbihan, Sir."

Gumuhit sa labi ko ang ngiti pagkarinig nito. Nakakatukso!

"Tinanggal ko na ang suot niyo. Tanggalin niyo naman din ang sa akin..." panunukso niya.

Walang anu-ano'y napasandal ako sa pader matapos tanggalin ang tuwalya na nakabalot sa katawan niya saka bumulaga ang napakalaki nitong hinaharap. Doon na kami naghalikan na parang makakabasag ng labi hanggang sa sofa ng sala.

Pinaglaruan niya ang katawan ko gamit ang kapaki-pakinabang nitong dila at labi. Tinadtad niya ako ng mga halik at pinaglaruan ang dalawa kong suso. At ng matapos, ako naman ang humalik sa kanyang leeg, sumuso sa malaki niyang dibdib pababa sa kanyang tiyan.

Tinanggal niya ang nagbabalot sa pagkalalake ko saka niya ito nakitang malaki, mahaba, mataba, at mamula-mula. Habang nag-iinit, tinati niya ito sa pamamagitan ng kanyang laway at pag-ipit ng dalawa niyang hinaharap. Napakapit ako sa sofa dahil sa ginawa niyang iyon. At nang matapos, unti-unti niya itong isinubo.

Napaliyad ako nang sakupin ng masikip, madulas, at mainit niyang bunganga ang buo kong pagkalalake. Napakagat-labi ako at marahang umuungol sa sarap habang pinanggigigilan ang mabango nitong buhok. Marunong siyang magsagad at magtaas-baba. Sarap!

Inabot niya ang kamay ko saka siya humiga sa karpet. Doon siya bumuka saka ipinatikim sa akin ang kaselanan ng kanyang pagkababae na hindi maitim. Narinig ko sa kanya ang kaunting ungol nang paglaruan ng dila ko ang kanya. Napakapit siya sa buhok ko saka ito pinanggigilan.

"P-pasukin mo'ko..." bulong niya. "Dahan-dahan..."

Napahinto ako, "Virgin ka pa?!"

Tumango siya saka nagpatuloy, "Kunin mo na. Sige na, ikaw ang una ko."

Natuwa ako pagkarinig nito kaya naman agad akong nagsimula. Una kong itinutok ang akin saka unti-unting pinasok. Masikip sa una, halos ayaw pang pumasok ng ulo pero pumayag. Naramdaman kong mainit at masarap kaya naman naghumindig pang lalo. Napakapit siya sa karpet at napakagat-labi. Nagdugo pero wala pa ako sa kalahati. Virgin nga. Idiniin ko pa hanggang magsagad. Sinulayapan ko ang katawan naming nag-isa sa pag-ugnayan ng aming kasarian. Lalo pa itong nagdugo.

Nagsimula akong magbayo. Tinanggap niya ako ng buo hanggang bumilis. Halos hindi kami mapaghiwalay mula katawan hanggang labi. Muling tumagaktak sa katawan namin ang pawis dahil sa init ng panahon, dagdag pa ang init ng aming katawan sa pag-uugnayan.

Nagpagulong-gulong kami sa karpet. Iba't ibang posisyon ang ginawa namin. Kasabay nito ay ang mga ungol namin ng sarap na maririnig sa buong sala ng bahay.

"Malapit na... malapit na..." pagbabala ko pero sumenyas siya. Ayos lang daw na iputok ko ang lahat sa loob niya na nagustuhan ko. Game na game!

"Ayan na 'ko--" buong puwersa kong isinundot ang akin papaloob na parang may inaabot, saka ako napadilat ng mata nang isabog ko ang lahat sa kanya. Pareho kaming nabigla nang maramdaman namin ang masarap na rurok na dumudulas sa loob. Ramdam kong buga ako ng buga na nagbibigay ng masarap na kiliti sa akin. Masagana, malapot, mainit, at madulas.

Ganito pala ang sarap ng pakiramdam na matagal kang hindi umaksyon dahil sa dami ng trabaho. Masuwerte ako dahil naka-score ako at sa virgin pa. Sarap! Solve!

Narinig kong may nag-text sa cellphone kong nasa hinubad kong coat. Asawa ko. Papunta na daw siya dito sa bahay.

Niyakap ako ng kasambahay habang nakatalikod saka bumulong na "Huwag kang mag-alala, sir. Hindi ako mag-iingay tungkol sa atin."

Binigyan ko siya ng ngiti matapos niya akong halikan.

Friday, April 15, 2016

Sa Jeepney

Nakaupo na ako sa loob ng jeepney nang mabigla ako sa biglaan mong pagdating pero wala nang puwesto para sa iyo. Nakita kong napakalaki na ng ipinagbago mo na halos hindi na kita makilala pero hindi mo naman ako nakita na nakapuwesto pa sa dulo.

Bigla kitang na-miss. Sabik ako sa iyo, alam mo ba iyon? Dalawang taon na tayong hindi nagkikita. At sa mga sandaling nakita kitang umalis at lumipat sa ibang jeepney, nakaramdam ako ng lungkot. Nalungkot ako dahil ganyan mismo ang nangyari sa relasyon natin. Nandoon na nga ako pero hindi mo pa rin ako nakita. Ang masakit, iniwan mo ako at lumipat ka pa sa iba.

Kunsabagay, ang alam mo e wala ka nang puwesto sa jeepney noong hapon na iyon. Pero nagkamali ka! Malaki ang puwesto mo sa jeepney na iyon dahil naroon ako. Naroon ang puso ko, at ikaw pa rin ang magpupuno nito!

Gusto ko pa sanang habulin ka pero bumiyahe na ang sinasakyan kong jeepney. Gusto kitang yakapin. Gusto kitang kausapin, kahit na sinabi mo noong una na ayaw mo na.

Heto lang ang masasabi ko: Kung naririnig mo man ako, sana, lagi kang mag-iingat kahit saan ka man pumunta. Umaasa pa rin ako sa iyo kahit na hindi na iyon mangyayari at sana, sana lang, e magkita tayo muli sa susunod.

Maghihintay ako, pero iiyak na lang muna ako ngayong gabi...

Wednesday, April 13, 2016

Tarpo

Panahon ng kampanya.

Kasalukuyan akong nananghalian sa isang karinderya. Para sa akin, masasabi kong best karinderya ito na nasa tapat lamang ng pamantasan. Lahat ng mga mag-aaral at propesor ay dito din kumakain. Malakas din ang benta nito at hindi nauubusan ng kostomer mula umaga hanggang gabi.

Naroon ako ng mga sandaling iyon nang dumating si Mr. Congressman. Di napigilang magtilian ng mga kadalagahan dahil napakaguwapo talaga nito na pinapangarap ng bawat kababaihan.

Naroon siya at kinausap ang may-ari ng karinderya na isabit ang kanyang tarpo sa harap ng karinderya kapalit ang isang malaking halaga ng salapi bilang kabayaran na agad naman nitong pinahintulutan.

Pagkatalikod ni Mr. Congressman ay may ichinismis ang may-ari ng karinderya na agad kumalat at naging usap-usapan ng madla. Kabit daw ni Mr. Congressman ang sexy at magandang babae na kasama niya sa karinderya noong araw na iyon... na hindi naman pala totoo!

Nabahiran ng dumi ang pangalan ng Congressman at ito ay nanahimik. Ang huling sabi, gumagawa na daw sila ng paraan para malutas ang kasong ito alang-alang sa papalapit na eleksyon.

Kinabukasan, nadatnan kong nakasara ang karinderya. Sa halip na tarpo ng kampanya ni Mr. Congressman ang nakapaskil, makikitang nakasabit sa harap nito ang malaking litrato ng may-ari ng karinderya na may mga mensaheng naghahanap ng hustisya para sa kanyang pagkamatay.

Thursday, April 7, 2016

Huli

Napansin kong lagi kang sinesermunan ng nanay mo tuwing papasok ka sa palikuran. Hindi ka daw dapat nagbubukas ng bintana ng palikuran habang naliligo dahil baka masilipan ka.

Oo, totoong nasisilipan ka. Totoong nasisilipan kita kapag naliligo ka tuwing umaga. Parang sinasadya na nasa itaas ang palikuran namin habang nasa ibaba naman ng kabilang bahay ang sa inyo. Masaya ako dahil nakikita kita ng buo ng isang silipan lang.

Natakot ako nang magpantay ang mata natin noong una kitang sinilipan pero nagpakita ka na ng motibo bago ako umiwas. Game ka kaya pumatol na ako. Hindi ko inaasahan na tipo mo rin pala ako.

Nang-aakit ka sa akin na siyang kahinaan ko. Hinihimas mo ang malaki at basa mong dibdib na parang gumagawa ng tinapay. Sinasalat mo ang iyong ibaba habang kumakagat-labi. Hindi napigilan ng karga ko ang maghumindig at magbati ng matindi gamit ang basang kamay at madulas na masculine wash habang naliligo. Kinokontrol ko pa nga ang lakas ng bawat ungol ko para hindi marinig ng iba habang pinapanood ka mula sa bintana.

Masagana, malapot, at mainit ang naisabog kong katas pagkatapos magparaos. Inipon ko iyon sa ibabaw ng palad ko saka ipinakita sa iyo. Sarap!

Isang thumbs up ang isinenyas ko sa iyo saka ka ngumiti bago isara ang bintana.

Paglingon ko sa pinto ng palikuran, nakita kong naroon pala si papa. Bakas sa mukha ang tindi ng pagkabigla, kasama ang nanay mo na matalim ang tingin sa akin.

Tinanong ako ni papa kung ano ang ibig sabihin ng ginawa ko habang nakatanaw sa bintana.

Napatahimik ako. Napayuko, habang tinatakpan ang malaki at naghumindig kong alaga.

Friday, April 1, 2016

Pagsisisi

Naging mahina ako kaya pumatol ako sa iyo. Naglihim tayo sa lahat. Magaling kang manukso at nang makaraos, ipinangako ko sa sarili na iyon na ang huli dahil may asawa ka.

Pero nagkamali ako. Pumayag na naman akong muling sumiping sa iyo. Pumatol ako kahit mali. Pero, nagsisisi na ako ngayon.

Muli na naman itong nangyari. Itinulak mo ako sa pader saka mo pinagsawaan ang katawan kong walang laban sa kasabikan at kalibugan mo hanggang sa kama niyo ng misis mong kaibigan ko.

Ako ang nagpawi sa pagkauhaw mo sa laman. Diniligan ko ang init mo. Maliwanag na sa akin mo natitikman ang sarap na hindi niya maibigay sa iyo. Pareho tayong nagsasarapan hanggang sa huling pagsabog ng kaligayahan natin.

Pero mula noon, iniiwasan na kita. Iniiwasan ko nang kamutin ang kakatihan mo dahil nagsisisi na ako sa ginagawa natin.

Ibinalita mo sa akin na binuntis mo na ang asawa mo makalipas ang ilang buwan. Masaya ako sa muli nating pagkikita dala ang isang magandang balita na magiging ganap na ama ka na sa minamahal mong asawa pero akala ko, magbabago ka sa balitang iyon.

Muli na naman tayong nagsiping. Pinilit mo ako noong una pero gumawa ka ng dahilan. Ayaw mong sumiping sa asawa mong buntis kaya ako na naman ang nagpunan sa pangangailangan mo bilang lalake.

Muli na naman akong nagsisisi. Nagsisisi ako, hindi sa muli na naman tayong nagsisiping kundi, nagsisisi ako na sana, inangkin na kita noon pa man sa kaibigan kong umaangkin sa iyo ngayon. Bigla itong pumasok sa isip ko matapos kong malaman na mahal mo pa rin ako at ganoon din ako sa iyo.

Pero pagkatapos nating mag-init, sabi mo, iyon na ang huli natin.

Nagsisisi na naman ako ngayon. Nagsisisi ako na nalaman ko pang mahal mo ako. Hindi ko tuloy nasabi sa iyo na binuntis mo na ako bago mo ako iniwan.

Nagsisisi ako. Nagsisisi na talaga ako...