Friday, December 2, 2016

Bagyo

Nagulantang ako nang makarinig ako ng sigawan sa kapit-bahay, na sinundan ng isa, at ng isa pa, at ng iba pa. Bigla akong kinabahan dahil nag-iiyakan yung iba. Hagulgol na parang namatayan. At yung iba naman, masaya't naglulundagan pa. Panay ang 'congratulations', 'ipinagmamalaki ka namin', 'binabati kita', at 'we are so proud of you' sa kung sino man.

Nawala ang intriga ko nang masagot ng isang kapit-bahay ang tanong ko: nailabas na pala ang resulta ng board exam!

Ginapangan ako ng kaba sa buong katawan. Maluha-luha't dali-dali akong pumasok ng bahay, umakyat sa kuwarto ko, isinindi ang modem, wi-fi, laptap, tablet, desktop, at hinanap sa google ang listahan ng mga pumasa. Nagkamali pa ako at naligaw sa isang listahan ng mga pumasa noong nakaraang taon. Nanginginig ang kamay ko sa pagpindot ng keyboard at mouse. Bigla akong naguluhan. Nag-panic na ako ng di oras hanggang sa lumagpas na ako sa pag-scroll ng roller. Nalagpasan ko na ang 'C' at nakarating na sa dulo ng 'N'.

Binalikan ko ang letrang 'C'. At--bigla na lang akong napatanga--nang malamang naroon nga ang apilyedo ko pero sa pangalan naman ng iba. Wala ang pangalan ko sa mga pumasa!

Hindi ako makagalaw. Hindi ako makapagsalita. Nanuyo ang lalamunan ko at natulala. Hindi ko namalayang nagsara ang mga kamao ko saka dali-daling nag-unahang pumatak ang mga luha kong gusto nang kumawala noong una pa lang. Napatanong ako sa sarili: "Ano. Ang. Nangyari?"

Napayuko ako. Humihikbi, hanggang humagulgol ng matinding iyak sa harap ng desktop. Ano na ang susunod na mangyayari? Paano na ako? Paano na ang mga magulang na sa akin lang umaasa? Paano na ang limang taong pinaghirapan ng mga magulang kong halos gumapang at maglupasay sa lupa para lang ipagtapos ako ng kolehiyo? Paano na ang mga buwis-buhay na sakripisyo't paghihirap ko, at ng mga magulang ko, para lang ibagsak ang 850 items na pagsusulit na iyon? Paano na ako?

Naguguluhan ako. Nasasakal ako. Napagtanto ko na mas masakit pala ang katotohanang ito kaysa noong iniwan ako ni Sarah at sumama sa iba. Mas masakit ito. Anong mukha ang ihaharap ko sa mga magulang kong naghihintay ng balita at umaasa sa akin? Nahihiya ako. At hiyang-hiya ako. Dapat ko pa bang iharap ang pagmumukha ko sa kanila? Tingin ko, hindi na... muna.

"Ayos lang iyan," sabi ng isang malapit na kaibigan sa telepono na mukhang hindi namomroblema ng mga sandaling iyon. "Kumbaga sa pag-ibig, may second chance pa naman para sa mga taong nasawi eh. May pagkakataon pang maging tayo," pagbibiro niya pero lalake din siya. "Sigurado, papasa na tayo sa susunod."

Sana nga totoo iyon. Pero pakiramdam ko, napakabobo ko na hindi na dapat pang magtatagal ngayon sa mundong ibabaw. Iyan ang tingin ko sa sarili. Hindi ko matanggap ang nangyari. Mahapdi. Ubod ng sakit. Lalo na nang marinig ko ang isang kapit-bahay kinabukasan na nagsasabing 'hindi daw kasi ako nagbigay ng lagay para pumasa.' Sila daw kasi, ganoon ang diskarte kaya hindi nahirapang pumasa. Kota na eh. Sa umpisa, alam mo nang pasado ka. Nagbayad eh. Wala nang pangamba kung babagsak o hindi. Bahagi na daw kasi iyon ng sistema na bagamat talamak, ay garapalan ang pandaraya. Masyado daw akong nagpakabanal.

Mahigit pitompu't pitong libo ang kumuha ng exam sa buong bansa pero mahigit dalawampu't tatlo lamang ang pumasa. Ang mga natira, bagsak. At kung totoo ngang marami nga DAW ang naglagay para pumasa, palagay ko, kaunti lang talaga ang pumasa. Kumusta naman kaya ang kanilang kredibilidad?

At ito namang mga magulang ko, hindi ko man lang nakitang nagalit sa akin. O sumbatan man lang ako. O murahin, ibigti, lasunin, lunurin sa batya, sunugin, o ipabaril agad-agad sa Luneta. Sa tingin ko, ako lang ang nagsakal sa sarili ko dahil sa totoo lang, masyado na akong nananamantala ng lakas ng mga magulang ko para sa akin. Masyado na akong nahihiya dahil matatanda na sila. Ang gusto ko lang naman ay ang mapasaya sila. Bigyan ng isang malaking pasabog na magandang sorpresa na ikasasaya nila pero ako naman itong nasorpresa sa hindi ko pagkasama sa mga pumasa. Lintik na sorpresa iyan.

Di bale, kahit salantain man ako ng bagyong ito, ayon naman sa isang kanta:

Pinahihina rin ang ulan
Pinahihina rin ang bagyo
Liliwanag din ang kalangitan
At ang araw ay sisikat na muli

Siguro, kailangan ko munang ipahinga ang sarili ngayon dahil sa nangyari. Malalagpasan ko rin ito... tulad ng masakit na pag-iwan sa akin noon ni Sarah.

Thursday, November 24, 2016

Metamorphosis

Hindi ko na sana binuksan pa ang aking mediafire account. Hindi ko na sana binuksan ang isang magazine layout ng 3B na nakabasura sa isang folder. Hindi ko na sana nakita ang class picture, lalo na nang muli kong makita ang kanyang pangalan at mukha. Muli kong naalala sa kanya ang lahat, at nakaramdam
ng kaba at matinding pananabik na matagal ko nang hinahanap-hanap.

Nagbabalik ang mga alaala. Ang mga panahon na kasama ko siya sa eskuwelahan. Ang mga panahon na magkatabi kami sa likod, sa gitna, o sa harap. Ang bawat ngiti at saya ng kanyang mukha na siyang naging dahilan kung bakit ako sa kanya ay nahulog at naakit. Napakasarap sariwain ng lahat. At oo, hindi ko siya kinakalimutan kahit kailan.

Kung anong saya ko na muling makita ang layout na iyon ay siya ring lungkot na bigla kong nadama. Dahil kung kailan ako sana ay magtatapat na sa kanya ng pag-tingin noon ay bigla siyang nawala. Hindi ko na nakita kahit kailan. At wala na akong narinig ni isang balita tungkol sa kanya.

Aaminin ko na nagsisisi ako kung bakit hindi ako agad nagtapat sa kanya ng pag-ibig. At hanggang ngayon, hindi pa rin ito nagbabago dito sa puso ko.

Nasaan na kaya siya? Kumusta na kaya siya? Ano na kaya ang kanyang pinagkakaabalahan? At... mayroon na ba siyang bagong minamahal? Sana nga, meron dahil alam kong doon lamang siya liligaya. Masaya na ako kung ganoon.

Humihingi ako ng pabor sa sino mang mga makababasa nito. Na kung makakakita ka ng isang class picture na tulad nito ay hayaan mong pagmasdan ito ng sandali. At kung sakaling nakita mo nga siyang naroon sa class picture, sabihin mo lang sa akin. Iyon na ang hudyat na siya ay magbabalik...

Sunday, November 13, 2016

Call For Submission

"Sasali sana ako pero huli na. Huli na! Huli na akooo!!!"

Huy! Drama mo. Nahuli ka ba sa nakaraang writing contest ng Haraya? Sa mga patuloy na naghihintay at umaasa, hey! Heto na! Heto na! Sali na, mga ka-haraya!

#HarayaMgaHinabingSalitaWritingContest

Para makasali, sundin lamang ang mga General Guidelines

1. Only those who liked our page join the contest.

2. Share this post.

3. Admins in this page cannot join the contest.

4. Contestant may join both category (Maikling Kwento and Dagli)

5. Contestant can send only one entry per category.

6. Those who had received National Literary Awards like Carlos Palanca Literary Awards can no longer join the contest.

7. For Maikling Kwento, entry must be composed of no less than 1,000 and no more than 5,000 words.

8. For Dagli, entry must be a collection of 3 Dagli, each must be composed of no less than 5 and no morethan 500 words.

9. All entries should follow the prescribed format: Times New Roman, 12 pt., 1.5 spacing, 1 inch margin on all sides, 8.5 x 11 document with page (Ex. Page 1 of 10) at the bottom center.

10. Entries will remain as the participant’s property. However, Haraya: Mga Hinabing Salita reserves the right to publish or use them in any activity.

11. Entries must be original and have not received any awards before the deadline. Works that have been published online (personal blog and personal face book account only) may be submitted. Those have been posted in any Facebook pages and other websites other than the personal account of contestants should not be submitted.

12. Real name, pseudonym, or any clue to the identity of the writer must not be written on the pages.

13. Judges composed of established authors, critics and academicians will select and declare the winners. The decision of the judges is final.

14. The judges will evaluate entries as a whole body of work.

15. The judges may declare no winner in a category depending on the merit of the work.

16. All participants must submit the accomplished Entry Form, Certificate of Originality together with their entry at harayamgahinabingsalita@gmail.com on or before December 9, 2016.

17. You can download the entry form and Certificate of Originality here:

*doc: https://drive.google.com/file/d/0B17qBp8uIAAlWnpmUm5YLVJuQzQ/view?usp=sharing
*pdf: https://drive.google.com/file/d/0B17qBp8uIAAlaHRIT2lGRW5ITnM/view?usp=sharing

18. Entries that do not comply with the requirements will not be processed.

19. Haraya Mga Hinabing Salita have the right to edit (technical editing) the Winning Entries for book publication. Entries that had a merit but did not won may also be edited and included in the anthology.

20. Winners will received the following Prizes:

MAIKLING KWENTO
First Prize- 500.00 Php Load and the future anthology
Second Prize- 300.00 Php Load and the future anthology
Third Prize- 200.00 Php Load and the future anthology

DAGLI
First Prize- 400.00 Php Load and the future anthology
Second Prize- 200.00 Php Load and the future anthology
Third Prize- 100.00 Php Load and the future anthology
Winners will pay for the Shipping Fee that may incured in sending the anthology.
Those work that will be included in the anthology will also received a free copy of the anthology.

21. By joining #HarayaMgaHinabingSalitaWritingContest , all participants are deemed to have accepted the rules of the contest and the terms and conditions set by the organizing committee

22. For queries, message us here or in harayamgahinabingsalita@gmail.com. You may also call or text +63948-543-9905.

O, kaya ano pang hinihintay ninyo mga Ka-Haraya, sali na!

At iyan ay inihatid sa atin ngayon ng Haraya: Mga Hinabing Salita at ang blog site na ito.

Bisitahin ang kanilang blog site sa harayamgahinabingsalita.blogspot.com at ang kanilang Facebook page sa www.facebook.com/harayamgahinabingsalita para sa mga karagdagang kaalaman.

"Sige, sige! Sasali ako!"