Wednesday, November 22, 2017

Si Aling Talak

"Bwisit na kapitbahay, gabi na't napakaingay! Palibhasa kasi, hindi na siya kinakalabit ng mister niyang may kabit! Akala mo naman maganda ang boses kung pumutak! Hindi na nga marunong mag-ayos ng bahay, naku, tsismosa pa! Nakakahiya!" reklamo ni Aling Talak sa katsismisang kumare sa telepono at buong maghapong pumutak nang pumutak sa kanilang bahay.

Monday, November 20, 2017

Beso Beso

"Ilang babae na ba ang naikama mo?" tanong niya sa akin nang bimitaw ang labi ko sa labi niya.

"Lima," sagot ko, habang bumababa sa leeg niya ang dila ko. Nakarinig ako ng halinghing nang sumuso ako sa dibdib niya. Nilalaro naman ng kamay ko ang kabila.

"Mamahalin mo ba ako tulad ng mga babae mo noon?"

Tumigil ako. Tumingin ako sa magaganda niyang matang naghihintay ng isasagot ko. "Mahal kita. At hindi ko sila minahal dahil iniwan nila ako."

"Sinayang nila ang tulad mo."

Hindi ko na siya sinagot. Pinanggigigilan ko siya at libog na libog na ako. Nang magsawa ako, lumipat ako sa kabila. Sinipsip ko iyon hanggang tumambok ang utong niya. At pagkatapos, nagpabalik-balik ang dila ko sa pagitan ng suso niya.

"Nagkakilala tayo sa mga malalapit na kaibigan," pagpapatuloy niya. "Naalala ko, nagpakilala ka sa akin at nakipagbeso-beso naman ako sa iyo. Tinawanan ka ng mga barkada mo nang makita ka nilang namumula sa hiya."

Napakapit siya sa buhok ko. Nasarapan ako lalo na nang mabunot ang iba rito. Hindi ko napigilang muling makipaglaplapan sa kanya habang unti-unting dumadako ang kamay ko sa kaselanan niya.

"Hindi kita sasaktan," bulong ko.

Ipinabuka ko siya. Pinasok ng sabik kong daliri ang loob niyang mainit at mamasa-masa. Muli akong nakarinig ng halinghing mula sa kanya habang tinutumpok ng daliri ko ang clitoris niya.

Bigla kong naalala ang una naming pagkikita. Iyon ang unang pagkakataon na may magandang babae na tulad niya ang lumapit at walang alinlangang nakipagbeso-beso sa akin. Hindi ko akalain na ang babaeng iyon ay karelasyon ko na ngayon. Masyado na siyang perpekto para sa akin. Para akong nanalo sa jackpot!

"Ang bango mo," sabi ko bago ko ito dinilaan. Pinagtyagaan kong sipsipin ang kakaunting katas na bumubulwak sa kaselanan niya. Labas-pasok ang dila ko at sarap na sarap siya.

"Mahal kita," sabi niya.

"Mahal din kita," sagot ko. "Gusto ko nang makasama ka. Bubuo tayo ng pamilya at masayang magsasama habambuhay."

"Pero hindi mo ako mabibigyan ng anak. Babae ka rin."

Saturday, November 18, 2017

Leatherface

Isinindi ko ang ilaw ng dining room at bumulong, "Dito ka lang sa akin. Hindi ka aalis."

Walang ano-anong sumigaw ang dalaga ng sobrang lakas. Nakakabingi. Nakakairitang pakinggan. Pumapalag siya ngayon at hindi makakilos dahil mahigpit ang pagkakatali ko sa kanyang katawan upang hindi makatakas.

"Papatayin ko ang nobyo mo kung hindi ka titigil," pagbabanta ko pero hindi siya naniwala.

"Putang ina mo!" Pinaliguan niya ako ng mga murang hindi ko malunok. Hindi ko iyon dapat marinig.

"Mahal ako ng nanay ko! Hindi puta ang nanay ko!" Hindi na ako nakapagpigil. Isinindi ko ang chainsaw, lumapit ako sa nobyo niyang isinabit ko sa malaking hook, at hinati ang katawan nito hanggang magpiraso. Nagmamakaawa pa ang binata noong una pero wala na siyang nagawa nang ibinaon ko ang chainsaw sa dibdib niya. Kita ko pa ang laman-loob niya.

"Animal ka! Wala kang puso, demonyo ka!"

"Hindi ako animal! May puso ako pero kahit kailan, walang nagmamahal sa akin!"

Kinuha ko ang isang malaking batya na parang higanteng tansan at kinuha ko ang martilyo na ginamit ko noong umaga para patayin ang iba niyang kasama na naligaw dito sa bahay ko.

"Walang nagmamahal sa akin dahil mukha raw akong demonyo," pagpapatuloy ko. "Kaya heto ako, nakamaskara ang mukha. Alam kong sa ganitong paraan, magagawa na akong mahalin ng iba. Walang nakakaintindi sa akin. Matagal ko nang gustong magmahal at mahalin. Hindi ko ba puwedeng maranasan iyon?"

Kinalas ko siya sa pagkakatali. Ipinaluhod ko siya sa tapat ng batya at pinupukpok nang buong lakas ang ulo para mamatay ang dalaga. Masarap pakinggan ang pagdapo ng martilyo sa bungo niya. Parang musika, sigaw pa ng sigaw.

"Mga puno't burol lang ang tanawin dito, walang makakarinig sa atin," saka ko muling minartilyo ang ulo niya. Humiyaw siya. "Sabi ng lola ko, kung may nagugustuhan akong dalaga, ganito lang ang gagawin ko para mahalin nila. Ano, mahal mo na ba ako?"

Hindi siya sumagot. Puro sigaw at palag ang ginagawa niya. Tuloy-tuloy namang umaagos ang sariwang dugo na naiipon sa malaking batya. Napangiti ako. Hinila ko ang buhok niya at walang kahirap-hirap itong nakalbo. Kitang-kita ko na ang malaking biyak sa ulo.

"Hindi kita sasaktan kung mamahalin mo ako. Mamahalin kita at magsasama tayo habambuhay."

"M-mahal na kita. P-pakawalan mo na ako," pagmamakaawa niya, sa wakas. Nanginginig siya at nanghihina. Iiyak-iyak pa.

"Kung ganoon," pinatuwad ko siya sa lamesa. Ibinaba ko ang short ko. Tinanggal ko ang salawal niya saka ko siya pinasok. "Kailangan na kitang anakan."

Hindi na siya pumalag. Muli siyang umiyak sa sakit ng biglaan kong pagpasok. Malapit na sana akong labasan nang saksakin niya ako sa dibdib. Nakuha niya ang kutsilyong nasa lamesa!

Agad siyang tumakbo at tumalon sa mataas na bintana. Natanaw ko, napilayan siya pero unti-unti nang tumatakbo para tumakas. Kahit hinang-hina na ako sa sakit, agad ko siyang hinabol dala-dala ang chainsaw.

Ilang metro na lang ang layo ko sa kanya. Papalapit ako ng papalapit hanggang sa binato niya ako at natamaan sa noo. Napahiga ako. Bumagsak sa akin ang nakasinding chainsaw at nahiwa ang hita ko. Napahiyaw ako sa sakit. Lumabas ang karne ng hita ko at bumaha ng dugo. Hindi ko kaya. Mahirap kumilos. Masakit pala.

LeatherfaceTumakbo siya sa kalsada. Sakto namang may napadaang sasakyan at tinulungan siya. Hinabol ko kahit hirap nang maglakad. Abot-kamay ko na sana ang dalaga nang umandar ang sasakyan. Naiwan ako. Iniwan niya ako. Sigaw siya nang sigaw. Hindi ko alam kung umiiyak siya o tumatawa. Para siyang nababaliw. Palayo siya nang palayo.

Wala na ang dalagang minahal ako. Ang sakit. Sa araw na iyon, sawi na naman ako sa pag-ibig. Muli na naman akong mag-aabang sa kalsadang iyon habang hawak ang chainsaw. Kailangan ko nang magmahal. At maghihintay ako ng daraan hanggang makita ko na ang taong magmamahal sa akin.

Friday, November 3, 2017

Pananagutan

"Alam na niya ang tungkol sa atin."

"Ano nang gagawin natin?"

"Lumayo ka na sa akin."

"Hindi puwede."

"Bakit?"

"Nabuntis mo na ako."

"Sigurado ka bang akin 'yan?"

"Nagsasabi ako ng totoo! Anak mo 'to. Anak natin ito. Ikaw ang ama!"

"Kasal kami. Hindi tayo kasal. Hindi tayo puwedeng magsama. Alam mo 'yan."

"Panagutan mo ako."

"Hindi puwede."

"Bakit?"

"Dahil magiging tatay na ako. Buntis na siya! Magkakaanak na kami!"

"Sabi mo sa akin noon, hindi mo na siya mahal? Sabi mo, hihiwalayan mo na yung asawa mo para sumama ka sa akin?"

"Noon 'yon. Pero mas kailangan na niya ako ngayon para sa magiging anak namin. Matagal ko 'tong hinintay! At hindi ko siya ipagpapalit sa iyo!"

"Pero mas kailangan kita ngayon. Paano na ako? Mahal kita, alam mo 'yan. Sabi mo, mahal mo rin ako, diba? Paano na yung magiging anak mo? Nating dalawa?"

"Ipalaglag mo."

"Hindi ko 'yan magagawa. Anak ko rin 'to!"

"Magtapatan na tayo: Ginamit lang kita. Laruan. Pamparaos. Pampaligaya. Pampasarap... pampalipas-oras tulad ng ginawa sa iyo ng ibang lalake mo. Pagkababae mo lang ang habol ko sa iyo, hindi ikaw. Hindi kita minahal. At hindi kita mahal, kahit kailan! Iyon ang totoo!"

"Pagbabayaran mo 'to."

"Natikman ko na ang pagkababae mo. Magbihis ka na. Pauwi na siya at puwede ka nang umalis."

"Kailangan mo akong panagutan. Kahit yung sa bata na lang. Anak mo rin ito. Ginawa natin, nakalimutan mo na?"

"Hindi ko 'yan anak! At kahit kailan, huwag ka nang babalik o manggugulo sa aming dalawa kung ayaw mong mapatay kita kasama ng dinadala mo ngayon. Makakaalis ka na."

Monday, October 30, 2017

Backer

Pauwi na ako nang makasabay ko ang ilang binatang aplikante na nagpi-physical dito sa Camp Aquino para makapasok sa Philippine Army (PA). Pangarap daw talaga nila ang maging sundalo... na pinapangarap ko rin naman syempre dahil sundalo rin si Daddy kong Ferds. At nang malaman nilang anak ako ng PA, agad nilang tinanong kung saan nakadestino si Daddy Ferds.

Sinabi ko, pati rank: "TSgt," kako. "Malapit na ring magretiro."

Nang tinanong ko kung bakit, sumagot sila na gusto raw sana nilang 'magpatulong.' Tutal aktibo pa naman daw si daddy sa serbisyo. 'Backer' daw sana nila para mas madali silang makapasok.

"Puwede pala 'yun?" bigla kong sagot. Oo raw.

Sumama ang loob ko sa narinig, sobra. Hindi ko sila masisisi dahil wala silang nalalaman sa sitwasyon ko. Babanat pa sana ako ng ganito pero malayo na sila: "Jusme! Kami nga ni kuya, hindi niya tinutulungan ngayon, kayo pa kaya?"

*roll eye*