Monday, January 1, 2018

Tutok

Tutok

Tutok*
Ni: Bonjoebee R. Bello

Ikinasa ko at itinutok sa kanya
Ipinutok at konting buga pa
sabay bayad sa puta.

*mula sa aklat na SAPLOT 2015 ng TSU The Work

Sunday, December 31, 2017

Kulang ang Pasko

Araw ng Pasko pala noong Lunes. Walang lungkot, walang saya. Nakakabingi ang katahimikan. Noong araw na iyon pakiramdam ko, isa lang itong ordinaryong araw para sa akin. Simple lang at hindi espesyal. Normal.

Bigla kong naisip, napakabilis naman yata ng panahon. Hindi ko man lang namalayan. At lalong hindi ko rin maramdaman. Maghapon na lang akong nagbasa ng libro at natulog noong araw na iyon pagkatapos magluto ng noche buena.

At ngayon, ilang oras na lang ay sasapit na ang bagong taon. At hanggang ngayon, hindi pa rin namin natatanggap ang inaasahang Christmas bonus mula kay bossing.

Bossing, merry christmas nga pala and happy new year! Lovelots!

Wednesday, November 22, 2017

Si Aling Talak

"Bwisit na kapitbahay, gabi na't napakaingay! Palibhasa kasi, hindi na siya kinakalabit ng mister niyang may kabit! Akala mo naman maganda ang boses kung pumutak! Hindi na nga marunong mag-ayos ng bahay, naku, tsismosa pa! Nakakahiya!" reklamo ni Aling Talak sa katsismisang kumare sa telepono at buong maghapong pumutak nang pumutak sa kanilang bahay.

Monday, November 20, 2017

Beso Beso

"Ilang babae na ba ang naikama mo?" tanong niya sa akin nang bimitaw ang labi ko sa labi niya.

"Lima," sagot ko, habang bumababa sa leeg niya ang dila ko. Nakarinig ako ng halinghing nang sumuso ako sa dibdib niya. Nilalaro naman ng kamay ko ang kabila.

"Mamahalin mo ba ako tulad ng mga babae mo noon?"

Tumigil ako. Tumingin ako sa magaganda niyang matang naghihintay ng isasagot ko. "Mahal kita. At hindi ko sila minahal dahil iniwan nila ako."

"Sinayang nila ang tulad mo."

Hindi ko na siya sinagot. Pinanggigigilan ko siya at libog na libog na ako. Nang magsawa ako, lumipat ako sa kabila. Sinipsip ko iyon hanggang tumambok ang utong niya. At pagkatapos, nagpabalik-balik ang dila ko sa pagitan ng suso niya.

"Nagkakilala tayo sa mga malalapit na kaibigan," pagpapatuloy niya. "Naalala ko, nagpakilala ka sa akin at nakipagbeso-beso naman ako sa iyo. Tinawanan ka ng mga barkada mo nang makita ka nilang namumula sa hiya."

Napakapit siya sa buhok ko. Nasarapan ako lalo na nang mabunot ang iba rito. Hindi ko napigilang muling makipaglaplapan sa kanya habang unti-unting dumadako ang kamay ko sa kaselanan niya.

"Hindi kita sasaktan," bulong ko.

Ipinabuka ko siya. Pinasok ng sabik kong daliri ang loob niyang mainit at mamasa-masa. Muli akong nakarinig ng halinghing mula sa kanya habang tinutumpok ng daliri ko ang clitoris niya.

Bigla kong naalala ang una naming pagkikita. Iyon ang unang pagkakataon na may magandang babae na tulad niya ang lumapit at walang alinlangang nakipagbeso-beso sa akin. Hindi ko akalain na ang babaeng iyon ay karelasyon ko na ngayon. Masyado na siyang perpekto para sa akin. Para akong nanalo sa jackpot!

"Ang bango mo," sabi ko bago ko ito dinilaan. Pinagtyagaan kong sipsipin ang kakaunting katas na bumubulwak sa kaselanan niya. Labas-pasok ang dila ko at sarap na sarap siya.

"Mahal kita," sabi niya.

"Mahal din kita," sagot ko. "Gusto ko nang makasama ka. Bubuo tayo ng pamilya at masayang magsasama habambuhay."

"Pero hindi mo ako mabibigyan ng anak. Babae ka rin."

Saturday, November 18, 2017

Leatherface

Isinindi ko ang ilaw ng dining room at bumulong, "Dito ka lang sa akin. Hindi ka aalis."

Walang ano-anong sumigaw ang dalaga ng sobrang lakas. Nakakabingi. Nakakairitang pakinggan. Pumapalag siya ngayon at hindi makakilos dahil mahigpit ang pagkakatali ko sa kanyang katawan upang hindi makatakas.

"Papatayin ko ang nobyo mo kung hindi ka titigil," pagbabanta ko pero hindi siya naniwala.

"Putang ina mo!" Pinaliguan niya ako ng mga murang hindi ko malunok. Hindi ko iyon dapat marinig.

"Mahal ako ng nanay ko! Hindi puta ang nanay ko!" Hindi na ako nakapagpigil. Isinindi ko ang chainsaw, lumapit ako sa nobyo niyang isinabit ko sa malaking hook, at hinati ang katawan nito hanggang magpiraso. Nagmamakaawa pa ang binata noong una pero wala na siyang nagawa nang ibinaon ko ang chainsaw sa dibdib niya. Kita ko pa ang laman-loob niya.

"Animal ka! Wala kang puso, demonyo ka!"

"Hindi ako animal! May puso ako pero kahit kailan, walang nagmamahal sa akin!"

Kinuha ko ang isang malaking batya na parang higanteng tansan at kinuha ko ang martilyo na ginamit ko noong umaga para patayin ang iba niyang kasama na naligaw dito sa bahay ko.

"Walang nagmamahal sa akin dahil mukha raw akong demonyo," pagpapatuloy ko. "Kaya heto ako, nakamaskara ang mukha. Alam kong sa ganitong paraan, magagawa na akong mahalin ng iba. Walang nakakaintindi sa akin. Matagal ko nang gustong magmahal at mahalin. Hindi ko ba puwedeng maranasan iyon?"

Kinalas ko siya sa pagkakatali. Ipinaluhod ko siya sa tapat ng batya at pinupukpok nang buong lakas ang ulo para mamatay ang dalaga. Masarap pakinggan ang pagdapo ng martilyo sa bungo niya. Parang musika, sigaw pa ng sigaw.

"Mga puno't burol lang ang tanawin dito, walang makakarinig sa atin," saka ko muling minartilyo ang ulo niya. Humiyaw siya. "Sabi ng lola ko, kung may nagugustuhan akong dalaga, ganito lang ang gagawin ko para mahalin nila. Ano, mahal mo na ba ako?"

Hindi siya sumagot. Puro sigaw at palag ang ginagawa niya. Tuloy-tuloy namang umaagos ang sariwang dugo na naiipon sa malaking batya. Napangiti ako. Hinila ko ang buhok niya at walang kahirap-hirap itong nakalbo. Kitang-kita ko na ang malaking biyak sa ulo.

"Hindi kita sasaktan kung mamahalin mo ako. Mamahalin kita at magsasama tayo habambuhay."

"M-mahal na kita. P-pakawalan mo na ako," pagmamakaawa niya, sa wakas. Nanginginig siya at nanghihina. Iiyak-iyak pa.

"Kung ganoon," pinatuwad ko siya sa lamesa. Ibinaba ko ang short ko. Tinanggal ko ang salawal niya saka ko siya pinasok. "Kailangan na kitang anakan."

Hindi na siya pumalag. Muli siyang umiyak sa sakit ng biglaan kong pagpasok. Malapit na sana akong labasan nang saksakin niya ako sa dibdib. Nakuha niya ang kutsilyong nasa lamesa!

Agad siyang tumakbo at tumalon sa mataas na bintana. Natanaw ko, napilayan siya pero unti-unti nang tumatakbo para tumakas. Kahit hinang-hina na ako sa sakit, agad ko siyang hinabol dala-dala ang chainsaw.

Ilang metro na lang ang layo ko sa kanya. Papalapit ako ng papalapit hanggang sa binato niya ako at natamaan sa noo. Napahiga ako. Bumagsak sa akin ang nakasinding chainsaw at nahiwa ang hita ko. Napahiyaw ako sa sakit. Lumabas ang karne ng hita ko at bumaha ng dugo. Hindi ko kaya. Mahirap kumilos. Masakit pala.

LeatherfaceTumakbo siya sa kalsada. Sakto namang may napadaang sasakyan at tinulungan siya. Hinabol ko kahit hirap nang maglakad. Abot-kamay ko na sana ang dalaga nang umandar ang sasakyan. Naiwan ako. Iniwan niya ako. Sigaw siya nang sigaw. Hindi ko alam kung umiiyak siya o tumatawa. Para siyang nababaliw. Palayo siya nang palayo.

Wala na ang dalagang minahal ako. Ang sakit. Sa araw na iyon, sawi na naman ako sa pag-ibig. Muli na naman akong mag-aabang sa kalsadang iyon habang hawak ang chainsaw. Kailangan ko nang magmahal. At maghihintay ako ng daraan hanggang makita ko na ang taong magmamahal sa akin.