Thursday, August 31, 2017

Sulat

Dear Crush,

2017 na pero nabigla ako dahil kanina ko lang nabasa ang sulat mo sa akin noong February 5, 2005. Nakaipit ito sa libro kong Sibika At Kultura 5. Nakakaloka ako hindi ba?

Nakikiusap ka sa akin na tantanan ko na ang pagbibigay sa iyo ng tula dahil hindi naman daw ako marunong tumula. Sabi mo pa, gustong-gusto mo ang pagkamadaldal ko... na ayaw mo (kahit ako, naguluhan sa sinabi mo).

Natawa ako dahil may pang-throwback ako sa iyo. Marami ang nag-react nang maipaskil ko ito sa Facebook pero in-unfriend mo naman ako kinabukasan. Nagkaroon ng online reunion dahil sa atin pero ayos lang at naiintindihan kita.

Tanong ko lang: hanggang ngayon ba ay hindi mo pa rin matanggap na minsan, tinawag mo rin akong 'mahal' mo? Hopya pa rin ako sa iyo, eh.

Wednesday, August 30, 2017

Refrigerator

"Ang chaka naman ng refrigerator ninyo, lola," sabay inom ng orange juice na ibinigay sa akin ni lola galing sa pinipintasan kong refrigerator. "Kapag nagkaroon lang ako ng malaking pera, bibilihan ko kayo ng mas maganda pa diyan!"

Nagkaroon ako ng isang buwang bakasyon at isang araw, naisip kong dalawin ang lola noong hapong iyon. Matagal na rin kaming hindi nagkita at panay video chat lang sa messenger ang ugnayan namin sa loob ng limang taon.

"Damuho kang bata ka!" Inilapag niya sa dashboard ang marangyang baso ng orange juice sa marangya niyang kusina. "Huwag mong minamaliit ang refrigerator ng lolo mo. Hindi ko ipagpapalit ang refrigerator na iyan sa ibibili mo dahil hi-tech iyan!"

Napahalakhak ako, dahilan siguro para tignan niya ako ng masama, saka ako nagseryoso. "Di nga? Wala sa itsura. Mukhang cheap."

Sinundan ko si lola papalapit sa minamahal niyang refrigerator. Pagbukas, narinig ko ang boses ng babae at lalakeng magwe-welcome sa iyo tulad nito: 'Good afternoon! Welcome to our chuchu chenes chenilyn churva Refrigerator!' Kapag babae ang magbubukas, babae ang boses. At kapag naman lalake ang magbubukas, lalake rin ang boses. Pakiramdam ko, para akong nago-order sa isang fastfood chain. At may 'Thank you, have a great day!' sa tuwing isasara, may orchestral sound effect pa! Ang rangya, hanep!

Ipinakita ni lola sa akin ang mga frozen goods na mukhang sariwa, mga prutas at gulay, beverages, dairy products, at marami pang iba. Naka-organize ang lahat at may label ang bawat lalagyan. Green ang kulay ng bawat label at nang kumuha ako ng isang bote ng soda, tumunog ito na ikinagulat ko saka umilaw ng pulang 'Empty' sa label. In short, mayroon itong sensor. Wow!

Gulat na gulat naman ako nang ipakita niya ang likuran ng refrigerator na may port ng internet at may USB drive. Ano 'to, computerize? At operated by biometric pa! Hindi mo mabubuksan ang refrigerator ni lola kung hindi ka rehistrado sa sistema niya!

Naka-program daw ang refrigerator nila at sa USB nila ini-install ang kung ano man iyon. Connected daw ang network/system ng refrigerator nila lola sa kalapit na supermarket, at mayroon din daw itong paypal/credit/ePayment system na siyang magbabayad mismo sa supermarket na konektado sa bank account nila lolo't lola. Customizable naman daw ito at puwedeng i-schedule ang mga order. Sakali man daw na walang item na available sa isang supermarket, kusa daw itong hahanap sa ibang supermarket o branches, at pipili ng mas murang halaga. Hindi ka na mahihirapan. Hayup!

Mayroon itong printer sa ibabaw ng pinto. Doon daw lumalabas ang iba't ibang newsletter tulad ng mga sales, new recipe, announcement, promo, special offers, at resibo ng pinamiling items galing sa supermarket. Asteeeg!

Marami pang paliwanag si lola na hindi ko naintindihan pero tumatak sa akin ang huli niyang nabanggit na kapag daw na-detect ng refrigerator na kulang na ang ilang items, kusa itong mag-oorder sa supermarket at agad itong idedeliver. Hassle-free ito at hindi ka na mahihirapang mag-shop. At ang halaga: 3.5 M! Halimaw!

Tinitigan ako ni lola. Taas-baba. Gusto kong umeskapo dahil sa pagkahiya.

Tuesday, August 29, 2017

Gulaman

"Puwede pong maki-table?" tanong ko.

"Yes sir, sure. Dito ka," sagot niya.

"Thanks."

Agad akong pumwesto sa tapat ng isang mag-ama sa foodcourt noong hapong iyon. Wala na akong makitang bakante kaya napilitan akong maki-table sa kanila.

Nasa kalagitnaan na ako ng pagkain ko ng footlong nang mapansin kong maalaga si daddy sa kanyang little daughter. Ang ganda ng bata. Malamang, kamukha siya ng mommy niya (na hindi yata nila kasama) at napansin ko ring guwapo ang daddy. Karapat-dapat talaga siyang tawaging 'daddy' dahil napakamaalaga niya sa anak niya at sweet. Kahit hindi ko sila nakakausap, nakikita ko ang pagka-gentleman ni daddy sa bawat kilos at salita. Ang sarap nilang pagmasdan. Nakakawala ng pagod.

Hindi ko mapigilan na maya't maya silang titigan, lalo na si daddy. Ang guwapo niya talaga kasi at hunk. Mga personal insecurities ko. Mabango siya at mukhang yayamanin. May mga pagkakataong nahuhuli niya ako ng tingin pero agad akong umiiwas matapos siyang ngitian. Binilisan ko na lang ang pagkain dahil gusto ko na ring umuwi at parang hindi ko matagalan na titigan sila ng ganoon. Aaminin kong naiinggit din ako sa daughter dahil napakasuwerte niya sa kanyang daddy.

Halos maluha-luha ako nang sariwain ko naman ang mga panahong lagi akong pinagbubuhatan ng kamay ni tatay. Perfectionist kasi siya at competitive. Kaunting pagkakamali mo lang, padadapuin niya agad ang bakal niyang sinturon sa akin para disiplinahan ako. Ni minsan, hindi ko naranasan ang mga paglalambing niya kaya naramdaman kong wala akong silbing anak para sa kanila. Pero ano pa man, hindi ako nagtanim ng sama ng loob at umaasa akong magbabago siya pero nabigo ako. Maaga siyang kinuha sa amin ng Diyos at hindi ko man lang nasabi sa kanya na mahal na mahal ko siya at mahalaga siya sa akin. Na sa kabila ng hindi kagandahan niyang pakikitungo sa akin ay masuwerte ako dahil may Ama akong tulad niya. Masakit.

"Nagkita na ba tayo before?" biglang tanong ni daddy sa akin.

"No, sir. Bakit po?"

"Pamilyar ang itsura mo, eh. Like, parang araw-araw kitang nakikita pero di ko alam kung saan."

Hindi na ako nakapagsalita, lalo na nang sabihin niya ang high school at university na pinasukan ko noon, at kung saan ako nakatira pero teka, bakit niya alam?

Napangiti na lang ako at nag-ayos ng gamit, saka nagpaalam.

"Okay. Hanggang sa muli!"

Sakto namang pagtayo ko, dumating ang 'mommy.' Niyakap siya ng daughter at nang magtama ang paningin namin, pareho kaming nabigla at hindi makagalaw. Napasipsip ako sa hawak kong gulaman. Naglikha ako ng ingay sa pagitan namin dahilan para mapatingin si daddy sa akin. Para naman akong binuhusan ng malamig na tubig nang malaman ko kung sino siya.

Si Sarah. Ang ex kong biglang nawala matapos umeskapo sa gitna ng kasal namin six years ago.

"Oo nga!" pagko-conclude ni daddy. "Ikaw nga ang ex ng wife ko, right?"

Shit.

At heto si Sarah, walang imik.