Jay's Quirky World

Hinalikan niya ako. Siya ang humalik sa akin at hindi ako. Hindi ko 'yon inaasahan. Iyon ang totoo. *** Hilong-hilo na ako dahil sa kalasingan nang magpaalam ako sa kanya na sasaglit lang sa CR. Hindi ko alam na nakasunod pala siya sa likuran ko at nagpunta sa kabilang urinal. At habang ako--para hindi matumba sa kinatatayuan--itinungkod ko ang ulo ko sa pader habang umiihi. Nasalubong ko siya sa pinto. May ka-chat. Nang niyaya ko siyang bumalik, bigla siyang lumapit sa akin saka niya ako hinalikan. Ganoon lang kabilis na hindi ko man lang namalayan. Magaling siyang humalik--mapusok, masarap, at halos ayaw kong bumitiw. Hinalikan niya ako sa pangalawang pagkakataon. Itinulak niya ako paloob sa CR saka niya ako isinandal sa pader. Bigla akong inakyat ng init habang nakayakap. Nakaramdam ako ng panggigigil at naroon ang excitement. Pagbitaw, doon ko naalala: in a relationship siya. *** Siguro, hinalikan niya ako dahil lasing ako (tsismis kasi sa akin ng mga kasamahan niya e may gusto...

"Sigurado ka?" tanong ko. "May nangyari sa ating dalawa?" "Oo, nakalimutan mo na?" mabilis na reply niya. Nagtataka. "Kailan? Paano?" "Noong pinasyalan mo ako sa studio last week, solo natin." Matagal bago ako nakapagreply. Oo, natatandaan ko ngang binisita ko siya sa studio nila pero yung sa tinutukoy niya na may nangyari sa amin? "Wala na akong maalala..." "Grabe ka!" nabigla siya. "May nangyari sa atin noon tapos hindi mo na maalala? Bilis mo namang makalimot!" Totoo nga. Wala na akong maalalang may nangyari sa amin. Hindi siya makapaniwala. Wala naman akong magagawa roon. Wala nga akong maalala. "Dapat naaalala mo yun kasi ginawa natin, diba? Ginusto natin. Ano bang nangyayari sa iyo?!" "Ewan," reply ko. "Siguro dahil busy ako, nakalimutan ko na ang nangyari sa atin. Marami rin kasi akong iniisip." "Hindi ako naniniwala," kontra niya. "Ang sabihin mo, baka na...

Siya Napansin ko na siya noon pang 2020. Nakakasabayan ko siya sa company service tuwing nag-aabang sa kanto ng Kirot sa Sapang Tagalog. Panay ang tingin niya sa akin. Ilang beses ko na siyang nahuhuli. Minsan pa, nagpantay ang mga paningin namin habang nag-aabang o nasa service. Agad ding nag-iiwasan. Lagi niyang pinipiling umupo sa likod ng bus. Mapag-isa. Kahit marami siyang katabi, lagi lang siyang tahimik. Kapag kinakausap, isang tanong, isang sagot. Nakasabay ko na rin siya sa jeepney noon. Pag-upo ko, naroon siya sa tapat ko. Tinitigan ko siya. Umiwas ako ng tingin nang mapansin niyang nakatitig ako sa kanya. "Boss, bayad po," at sinabi niya ang bababaan niya (malapit lang din pala sa amin!). Hindi ko naman siya kilala. Nakikita ko lang siya. Hindi ko alam kung anong meron sa kanya pero muli ko siyang tinignan at umiwas nang tingin tuwing tititig siya sa akin. Naisip ko, ang cute niya. Pero suplado. Ako Nakasabay ko na rin siya sa jeepney noon. Pagbayad ko, doon ko nap...

Nawala sa katinuan (o nabaliw) ang kumare namin. Lagi niyang sinisigaw ang "Dumating na si Akiles!" pero wala naman kaming ideya kung sino si Akiles. Tapos, ang sabi pa ng mga kaanak niya, matindi raw ang takot niyang humarap sa aparador na naroon mismo sa kuwarto nila. Hindi na siya makausap nang matino. Sayang nga lang dahil mabait pa man din ang kumare naming iyon, lalo na kapag nagpapautang. Pero, hindi nga lang sa oras ng singilan. *** Minsan na siyang napaaway dahil sa isang taong umutang sa kanya na matagal nang hindi nagbabayad. Ginyera niya ito at nag-eskandalo sa harap ng bahay nila, at ipinabarangay niya para pahiyain at siraan sa madla na hindi ito nagbabayad ng utang. Nakakapanggigil ang ganitong estilo ng paniningil niya, na kinalaunan naman ay nagbago. Oo, nagbago na siya...at lumevel-up pa sa social media! Ang alam ko, in-unfollow ko siya sa Facebook dahil nakakabuwisit yung mga maya't maya niyang post na puro patama at parinig sa mga taong may utang sa ka...

Pauwi na ako noong nakaraang gabi nang mapansin ko ang palumpong ng santan sa bahagi ng Terramo. Doon ako may biglang naalala. Nakaramdam ako ng takot, kahit hindi naman dapat. Bago iyon, nagkaroon ako ng kaibigan noon sa 1303rd Dental Headquarters sa Camp Aquino. Siya si Titoy at kasama niya ang kuya niyang si Nunok. Sa kanila ko unang natuklasang matamis pala ang nectar ng santan, at naging ugali na naming dalawa ni Titoy noon ang tumikim nito sa landscape ng 1303rd habang nagkukuwentuhan. Sabi ko noon, gusto ko ring magkaroon ng ganitong halaman sa harap ng bahay, para araw-araw akong titikim ng nectar nito. Iyon nga lang, hindi ako marunong magtanim. Napagtanto ko rin noon na mawawalan ng ganda ang isang halaman kung pipitas lang ako para lang sa nectar. *** May kalaro ako noon na marunong gumawa ng necklace gamit ang mga bulaklak ng santan. Wala lang. Nabanggit ko lang. Pinanggawa niya kasi ako noon at ang ganda. Gumawa rin siya ng parang korona (ring type) tapos inilagay niya sa ...

Aba, may isang dekada na! Happy 10th anniversary, Jay's Quirky World! Yehey!

Inutusan ako ng head housemate na bayaran ang mga bayarin sa bahay. Ito ang isang bagay na masasabi kong medyo ipinag-alala ko dahil 'challenging' ang gawaing ito. At isa na nga rito ang pagbabayad ng isang service na kilalang may mahabang pila tuwing katapusan ng buwan kung saan marami ang nagbabayad. Tulad ng inaasahan, mahaba agad ang pila sa bayaran. Tandaan: alas dyes pa lang iyon ng umaga. May malamig na lugar-hintayan naman ang nasabing payment service para sa mga nakapila pero maliit ito. Kaya pagsapit ko roon, sa labas na lang ako naghintay. Pakiramdam ko kasi minsan, madali akong mawalan ng hininga lalo pa't maraming tao sa loob (parang nakakasakal) at may mga pagkakataon din minsan na nasusuka ako lalo na kung maalinsangan ang lugar. #00257 ang number na nakuha ko sa guwardya. Pero sa screen, #00036 pa lang ang nasa unang bintana ng bayaran. At ang karaniwang haba o tagal ng transaksyon ay umaabot ng tatlong minuto (at iyon na ang pinakamabilis!) dahil sabay na s...

February 1, 2022. 10 p.m. to 6 a.m. ang shift ko sa company. FTE pa ako noon. Nagmamadali ako sa kahabaan ng Rome Street nang hintuan ako ng isang Food Panda delivery boy. Sabi niya, umangkas na lang daw ako sa kanya para makatipid ako sa pamasahe. Tinanggihan ko noong una kasi wala akong pang-tip kung aangkas ako sa kanya pero ang sabi niya, ayos lang daw. Ang balak ko, sasakay ako sa company shuttle service dahil ayokong sumasakay ng jeepney, at para hindi na ako mamasahe dahil kulang na ang allowance ko. Sumakay na lang ako dahil naghihintay sa akin si kuya. Saka...para naman maranasan ko rin ang sumakay at umangkas uli sa single na motor. Mabilis lang kaming nakarating sa San Miguel. Mabilis siyang magpaandar ng motor niya na halos gusto kong yumakap sa katawan niya dahil sa takot. Nahihirapan akong huminga noon dahil sa lakas ng hangin at medyo asiwa ako sa lagay naming dalawa. Nagpasalamat naman ako pagbaba ko sa Caltex. Hindi ko na siya nakita mula noon. *** Ang pinakahuling pag...

May naka-one night stand ako last year. Ang natatandaan ko, nakikita ko lang siya noon sa university namin during college days. Oo, attractive siya sa lahat pero hindi naman ako interesado sa kanya. That was way back 2015. Hanggang magkita kami nang hindi sinasadya sa Padi's Point StarMall noong 2020 bago sumapit ang pandemya. Siya ang unang lumapit sa akin habang nagkakasiyahan kami ng mga kaibigan ko mula Taguig. Iyon ang kauna-unahang pagkakataon na nag-usap kami since college. Nabigla ako dahil sa tagal ng panahon, nakilala niya pa ako. Na kesyo ako raw yung laging tambay noon sa sulok ng library habang nagbabasa (o nagsusulat)...na kesyo ako raw yung psychology student na laging nakiki-jamming sa mga Engineering student sa Tarlac, at marami pang iba. Ang totoo, sa side ko naman, nakalimutan ko na siya. Hindi ko na nga siya maalala o makilala, pero shocks!  sabi ko sa sarili ko,  may alam siya sa akin, stalker ba siya??? So, kinuha niya ang contact ko. Naging friend k...