Posts

Marami Akong Tanong

Ang huling balita ko, naroon daw siya sa Naguillian. Hindi ko alam kung saan matatagpuan ang lugar na iyon. Ano pa bang alam ko? May sampung taon na rin ang huli. Bigla ko na lamang siyang naalala for some weird reasons. Dahil ba, namimiss ko na siya? Syempre, umabot din ng mahabang panahon ang pinagsamahan namin. Namimiss niya rin ba ako? Nasaan na kaya siya? Kumusta na kaya siya? Naaalala niya pa ba ako tulad ng mga sandaling ito na naaalala ko siya? Bakit bigla na lang siyang nawala? Dahil ba may iba na siya? Nagpakalayo-layo? Kilala niya pa kaya ako sakaling dumating ang araw na magkita kami? Tulad pa rin ba ng dati? Hindi na siguro. Nagmamahal na ba siya ngayon? Masaya ba siya? Ano na bang lagay ng buhay niya? May pinagsisisihan ba siya? Pinagsisisihan niya ba na nagkakilala kami? Hindi ko alam. Wala akong alam. Ginusto niya bang magkahiwalay kami? Ako ba ang dahilan o may iba? O baka naman gusto niya talagang makalimot, pero bakit pa sa ganitong paraan? May iba pa bang dahilan? H

May Multo

Isang gabi, habang nagsusulat ako sa sala, may nagpakitang multo. Akala ko, dumating na si kuya mula sa date niya pero wala pa siya. Hindi pa pala siya dumarating. Sa halip, kakaibang nilalang ang dumating. Nakakatakot ang hitsura ng multo. Imahe siya ng matangkad na lalake, nangingitim ang buo niyang katawan na parang nangitim mula sa pagkakasunog pero ang mga mata, nanlilisik at namumula. Bigla na lang siyang lumitaw (o nakapasok) sa pinto nang hindi man lang ito binubuksan. Parang tumagos lang at nakapasok. Titig na titig siya sa mga mata ko. Halos hindi ko malaman kung ano ang gagawin nang unti-unti siya ngumiti at humalakhak na parang demonyo mula sa ilalim ng lupa. Nage-echo pa ang halakhak niya sa buong bahay. Lumapit siya sa akin. Napapikit ako sa takot. Sa kaliwang tainga ko, may binulong siya: "Kukunin na kita!" saka siya humalakhak. Nagdasal ako. Nawala siya. Agad akong nagtungo sa kuwarto, sa higaan, para matulog. Sabi ko, baka matinding puyat lang ito gawa ng kak

That Night, Several Years Ago

Noong gabing iyon ilang taon na ang nakalipas, galit ka sa hindi ko malamang dahilan, saka ka nang-iwan. Alam ko sa sarili na wala akong ginawa na ikasasama ng loob mo. Sa katunayan, ako pa nga itong nasaktan at nagmukhang tanga sa inasta mo pero wala kang narinig sa akin, kahit isang salita. Nakakagulat, bigla kang nagparamdam nitong nakaraan mula sa mahabang taon mong pananahimik. Tulad noong una, wala kang narinig sa akin. Hindi kita pinansin o sinagot, at literal na pinagmukha kitang tanga. Hindi ko na iniisip pa kung ano ang nangyari sa atin noon pero hindi ibig sabihin, nakalimot ako. Nakita mo na? Naramdaman mo rin kung ano ang ipinaramdam mo sa akin noong gabing 'yon. Hindi ko ugali ang magyabang, alam mo 'yan. At kilala kita: alam kong imaaang-maangan mo na naman 'yan.

Barkada Lang

Unang tingin ko pa lang, alam kong hindi na siya straight. Oo, guwapo at maganda ang hubog ng katawan niya pero napakalambot niyang kumilos at magsalita. Alam ko ang ganyang galawan. Ganyan din ang iba kong mga kaibigan. Isa pa, halata naman. Hindi ko naman isyu rito kung ano siya. Open naman ako sa ganyan. Pero ako kasi ang nahihirapan sa kanya tuwing tinitignan ko siya, na ngawit na ngawit siya sa bawat kilos niya. "Basta kahit saan ka masaya, susuportahan kita," ito ang reply ng kausap niya sa chat. Ang sweet, diba? Napa-'sana all' ako bigla. Doon ko na siya sinimulang usisain. Nasa isang maliit na klinika kami noon nang mabasa ko itong mensahe sa kanya ng kausap niya. Nakaupo siya habang nakatayo ako sa tabi niya. Nahagip ng paningin ko ang pangalan ng kachat niya. Dali-dali akong pumikit at tinandaan ang pangalan, mabilisan. Nang nahapin ko sa Facebook, nakita ko na kilalang bakla pala talaga ang kausap niya (114 mutual friends). Makikita mo 'yun sa mga bekil

Dumalaw

Akala ko, nagbalik na sila. Nakita ko silang masaya, na nasa mabuti nang kalagayan. Wala nang sakit. Wala nang dinaramdam. Masaya ako dahil sa kauna-unahang pagkakataon, muli kaming magsasama-sama sa mahabang panahon, at hindi na muling magkakahiwalay pa. Parang totoo dahil nararamdaman ko sila at parang hindi sila nawala...na parang hindi nila ako iniwan. Masakit, pero masaya ako dahil sa tagal ng panahon--at sa kauna-unahang pagkakataon--sa wakas, dumalaw rin sila sa panaginip ko.

Walang Sagot

Sa aming dalawa, napansin kong ako lang ang gumagawa ng mga paraan para mapanatili ko ang ugnayang meron kami--na hindi ko mawari kung ano nga ba kami--na ayoko sanang mawala. Wala siyang text. Matagal bago niya ako mareplyan sa mga chat ko at kadalasan, lagi lang niyang tinitignan pero hindi na sumasagot. Hindi niya na rin sinasagot kahit ang mga simple kong pangungumusta. Hindi man lang siya nangungumusta sa akin kahit minsan. Ako lang ang interesado sa kanya at mukhang wala na siyang interes sa akin. Maaalala kong sinabi niya noong una kaming nagkita, kapag busy siya, hindi raw talaga siya sumasagot. Siguro nga, oo. Busy siya pero ano pa bang malay ko kung iyon ba ang totoo? Noong huling nag-chat siya sa akin, nangako siya na magkikita kami. Pinaghandaan ko ang araw na 'to para sa kanya. Umasa pa naman ako na magbabonding kami, magkukuwentuhan, at iba pa na puwedeng mangyari na sa amin na lang dalawa pero hindi ko siya nakita. Nagmukha lang akong tanga. Pinagmukha niya akong tan

Sa Kusina

Noong fitted pa ang katawan ko, gustong-gusto niya ako. Lagi niya akong niyayakap, sinasabihan ng mga matatamis na salita, at kung ano-ano pa na siyang magsasabing 'ganito ang relasyon naming dalawa na wala sa iba!' Syempre, nariyan na ang mahal namin ang isa't isa. Matik na 'yan. Pero, hindi laging ganyan ang relasyon. Habang tumatagal, nagiging agresibo siya sa hindi malamang dahilan. Sobra na ang pagiging authoritative, perfectionist, at pagkasira-ulo niya. Literal. Nakakasakal at nakakairita na. Pero sa kabila nito--kahit pa may dahilan na ako para hiwalayan siya--minahal ko pa rin siya. Para akong isang bata na hindi magawang makalayas sa sariling bahay dahil doon lang ang tahanan ko: siya lang ang mahal ko at hindi ko siya kayang iwanan. Napaisip tuloy ako: tama ba ang naging desisyon ko na manatili pa? Kasi...lalo lang akong nag-alala nang maging selosa siya na kamakailan lamang namuo sa sistema niya. Sabi nga sa isang kanta,  kung ano-anong iniisip,  nagbibintan