Jay's Quirky World

Bumaba ako paghinto ng jeepney sa crossing ng San Sebastian, sa tapat ng hotel Sogo. Doon nagsimula ang mahaba-haba kong paglalakad. Pinagmamasdan ko lang ang mataas na building ng hotel Sogo sa San Sebastian, Tarlac. Hindi pa ako makatawid dahil mabibilis pa ang takbo ng mga sasakyan sa kalsada kaya medyo matagal-tagal din ang pagtayo ko sa gilid habang malakas ang ulan. Naka-uniform na ako at basang-basa na ang laylayan ng pantalon ko. Ang balak ko, papasok ako sa trabaho pagkatapos ng isang-bagay-na-hindi-ko-na-sasabihin-dito. Itong ulan...hindi ko alam kung may bagyo o sanhi lang ng habagat. Bilang isang commuter, hassle ang ganitong lakad na maliban sa malayo na nga, mababasa pa ng ulan. Hindi na lang ako nagsabi na wala na akong pera para mag-trike papunta sa pupuntahan ko, na kailangan kong maglakad ng 1.5 kilometer habang umuulan. Hindi pa ako lumalampas sa kantong nasa likuran ng hotel Sogo pero basang-basa na ako. Alas otso pa lang ng mga oras na iyon. Alas dos pa ng hapon an...

"Anong ginagawa mo dyan?" nagtanong siya nang mapansin niyang nananahimik ako sa isang sulok. Napakunot siya ng noo sa sagot ko, "Nanonood ako ng unggoy." Pareho lang din ang naging reaksyon niya nang sumunod na araw na may halong pagpuna, "Unggoy na naman ang pinapanood mo ang pangit!" O, at bakit hindi? Walang masama sa panonood ko ng mga short video sa YouTube tungkol sa mga unggoy. Wala akong nakikitang mali kung unggoy ang pinapanood ko. Nagpatuloy siya, "Malapit mo nang maging kamukha ang mga unggoy na 'yan!" na hanggang maging "Nanonood ka na naman ng unggoy, mukha ka nang unggoy!" saka siya ngingisi...na nagiging halakhak. Hindi ako sumagot nang magtanong na siya, "Bakit ka ba kasi nanonood ng unggoy?" "Ewan, hindi ko alam." O puwede rin sigurong hindi ko masabi kung bakit. Ano't ano pa man, parang nabuhay uli sa sarili ko ang pagkaaliw ko sa mga unggoy. Satisfying my inner child? Lukso ng dugo! *** H...

Hindi ako fan ng condiments na kung tawagin ay suka. Pero maganda rin itong i-pares sa adobo para pantanggal ng lansa. Masarap ang paksiw pero hindi ko iyon paborito. May nakakaalala pa kaya sa tig-pisong vinegar pusit? Masarap yun. *** Nabasa ko sa manwal sa masinop na pagsulat na dapat na raw ibalik ang mga tudlik para malaman ang pagkakaiba ng mga salitang pareho ang pagbaybay pero magkaiba ang kahulugan. Halimbawa: suká para sa vinegar, at súka para sa vomit. *** Kung matatandaan, madalas akong tumusok-tusok sa hepa lane ng Tarlac State University (o TSU) tuwing breaktime noong college. Maliban sa matamis at maanghang na sauce na sawsawan, hindi ako kumukuha ng suka. Minsan, sinubukan kong paghaluin ang maanghang na sauce at timpladong suka pero wala talaga, hindi ko talaga gusto. Ekis. Pero the best din daw ito sa crispy kalamares and fried chicken skin! *** Maraming puno ng bayabas sa Camp Aquino. Kadalasan, mga ibon at paniki lang ang nakikinabang sa mga bunga nito hanggang mala...

PÓK· PÓK  [/'pok.pok/] n. lalake o babaeng binabayaran upang makipagtalik Ito ang kahulugan na nakuha ko mula sa diksiyonaryo.ph . Singkahulugan ng salitang puta , na pareho ang gamit at kahulugan mula sa wikang Kastila. Bitch! Whore! Wala lang. Nabanggit ko lang, bakit ba?! *** Pokpok. As in 'pokpok' ng martilyo't pako. Doon ko iyon unang narinig. Halimbawa: "Pukpukin mo!" *** Elementary ako noon, kasama ang kalaro kong pasmado ang bibig na namana niya sa nanay niyang tsismosa, nang una kong marinig mula sa kanya ang salitang pokpok. Malay ko bang may iba pa palang kahulugan ang salitang pokpok. Salamat na rin sa kanya dahil lumawak ang vocabulary ko. Well, iyon ang sabi niya sa isa naming kaibigan. Nag-aaway sila dahil sapawan sila noon sa sayawan ng The Spageti Song ng The Sexbom Girls at natalo ang isang pikon. Doon niya ito sinabihang pokpok. May basehan daw. Madalas kasi siyang sumasama sa grupo namin ng mga lalake at wala siyang paki kahit pa mahawak-h...

Pauwi na ako noong nakaraang gabi nang mapansin ko ang palumpong ng santan sa bahagi ng Terramo. Doon ako may biglang naalala. Nakaramdam ako ng takot, kahit hindi naman dapat. Bago iyon, nagkaroon ako ng kaibigan noon sa 1303rd Dental Headquarters sa Camp Aquino. Siya si Titoy at kasama niya ang kuya niyang si Nunok. Sa kanila ko unang natuklasang matamis pala ang nectar ng santan, at naging ugali na naming dalawa ni Titoy noon ang tumikim nito sa landscape ng 1303rd habang nagkukuwentuhan. Sabi ko noon, gusto ko ring magkaroon ng ganitong halaman sa harap ng bahay, para araw-araw akong titikim ng nectar nito. Iyon nga lang, hindi ako marunong magtanim. Napagtanto ko rin noon na mawawalan ng ganda ang isang halaman kung pipitas lang ako para lang sa nectar. *** May kalaro ako noon na marunong gumawa ng necklace gamit ang mga bulaklak ng santan. Wala lang. Nabanggit ko lang. Pinanggawa niya kasi ako noon at ang ganda. Gumawa rin siya ng parang korona (ring type) tapos inilagay niya sa ...

February 1, 2022. 10 p.m. to 6 a.m. ang shift ko sa company. FTE pa ako noon. Nagmamadali ako sa kahabaan ng Rome Street nang hintuan ako ng isang Food Panda delivery boy. Sabi niya, umangkas na lang daw ako sa kanya para makatipid ako sa pamasahe. Tinanggihan ko noong una kasi wala akong pang-tip kung aangkas ako sa kanya pero ang sabi niya, ayos lang daw. Ang balak ko, sasakay ako sa company shuttle service dahil ayokong sumasakay ng jeepney, at para hindi na ako mamasahe dahil kulang na ang allowance ko. Sumakay na lang ako dahil naghihintay sa akin si kuya. Saka...para naman maranasan ko rin ang sumakay at umangkas uli sa single na motor. Mabilis lang kaming nakarating sa San Miguel. Mabilis siyang magpaandar ng motor niya na halos gusto kong yumakap sa katawan niya dahil sa takot. Nahihirapan akong huminga noon dahil sa lakas ng hangin at medyo asiwa ako sa lagay naming dalawa. Nagpasalamat naman ako pagbaba ko sa Caltex. Hindi ko na siya nakita mula noon. *** Ang pinakahuling pag...